Only for the best (twin-)style for kids & Cool moms

Hooray! Anderhalf jaar oud

En toen was het ineens zover. Een paar dagen geleden werd de tweeling anderhalf. Anderhalf? Is dat een leeftijd die ‘het waard is om te noemen’? Ja. Ik vind van wel. Dat gemiep over het wel of niet noemen van de maanden voorbij de 12, ja; dat doe ik ook. Waarom? Omdat ik het nogal vind schelen of een kindje 13 of 20 maanden is. En anderhalf toch echt heel anders is dan een net één jarige.

Hoe anders? Een update:

Het echte opvoeden is begonnen. Vanaf dat kinderen een jaar worden, merk je dat het baby-af gaat. Dat klinkt altijd zoetsappig, maar in gedrag en uiterlijk is dat snel zichtbaar. Het worden kinderen, eigen persoonlijkheidjes. Je gaat duidelijker merken hoe de kindjes in elkaar steken, en -in mijn geval- de verschillen en overeenkomsten tussen de twins zien. Overeenkomsten: ze hebben tegelijkertijd in de baarmoeder gezeten. Punt. De verschillen? De rest. Want oh… wat zijn ze toch verschillend! Qua uiterlijk zou je niet verwachten dat Jesse en Celine (tweeling-) broer- en zus zijn (‘brusjes’  is een woord waar ik altijd de kriebels van krijg), noch eigenlijk dat ze broer en zus zijn. Gedragingen kopiëren ze van elkaar, en omdat de 24/7 bijna samen zijn, trekken ze veel met elkaar op. Ook op het kinderdagverblijf, en thuis. Dat kan heel leuk en gezellig zijn, maar tegenwoordig ook eindigen met een hap of krabbel. Ze zijn zo lief voor elkaar.

En ja. Het opvoeden. Het leren om eten dat je niet wilt terug te geven in de hand, in plaats van het gooien op de grond. Dat je niet op stoelen mag staan. Je broer/zus niet mag bijten. Je van de bank af kan vallen als je erop wilt springen (loedermoeder; did happen!). Dat de televisie heel moet blijven, deuren en kastjes soms echt dicht moeten blijven en speelgoed opgeruimd moet worden. En dat gaat gepaard met gegil, frustraties, gegooi en dramatische ten-grond-gevallen.

En het is hilarisch. En soms pittig, want die pre-peuter-tantrums bezorgen me zeker meerdere grijze haren en wat rimpels erbij (want nee; ik geef de bijna passerende dertig niet de schuld, maar de kinderen; lekker makkelijk). En het krijgen van dikke knuffels en kussen, een chronische ‘mamma’ ‘mamma’ ‘mamma’ wat tot nu toe bij elke keer dat een lief klein piepstemmetje het zegt me kippenvel bezorgt (op een goede manier!). Het begrijpen van spraakboodschappen, het ontwikkelen van hun eigen ‘dingetje’, het ontplooien van de eigen ik-jes. Ik vind het intrigerend. Zo ontzettend bijzonder. Nog steeds vind ik het loodzwaar, vooral die -nog steeds- gebroken nachten. En dagen dat ik denk ‘waarom kan ik niet me gewoon nu omdraaien en verder gaan slapen’ heb ik ook nog steeds. Maar het weegt niet op tegen deze prachtige momenten, die het alles waard maken om (tweeling-)moeder te zijn. Hooray; jullie zijn (nog) geen twee! 😉



Leave a Reply

4 Reacties op "Hooray! Anderhalf jaar oud"

Abonneren op
avatar
Sorteren op:   nieuwste | oudste | meest gestemd
Vivian
Gast

tegelijkertijd in de baarmoeder gezeten. Punt. ????

Tessa
Gast

Wat grappig dat ze zo verschillend zijn! Verder heel herkenbaar wat je schrijft over het opvoeden. En inderdaad, ik vond het vreselijk maar tel zelf nu ook gewoon nog in maanden, haha.

Vlijtig Liesje
Gast

Herkenbaar dat gevoel ‘het echte opvoeden is begonnen!’

Cecile
Gast

Mijn verhaal, letterlijk! 🙂
Wat heerlijk geschreven en fijn om die herkenning terug te lezen! Dank!

wpDiscuz